|
Interview met Rossana Lima
”Ik heb vanaf het begin mijn eigen koers gevaren” Rossana Lima is een ondernemend type. Geen twijfel mogelijk. Ga maar na: op haar achttiende vertrok ze naar Milaan, het mekka van de kledingwereld, waar ze verantwoordelijk was voor de inkoop van een modezaak. Op 21-jarige leeftijd runde ze haar eigen winkel en ‘slechts' acht jaar later mocht zij zich eigenaar noemen van een keten van vijf winkels. Nu is Rossana – Ross voor intimi – een veelgevraagd styliste voor BN-ers. Naam:
Rossana Lima Geboortedatum: 27 oktober 1972 Geboorteplaats: Smallingeland (Friesland) Woonplaats: Huizen Carrière: Rossana voorziet diverse BN’ers van kledingadvies en ze heeft een eigen rubriek in het blad Personality “Na het afronden van de havo, op het Montessori Lyceum in Rotterdam, heb ik mijn Nima A gehaald bij Schoevers. Aansluitend wilde ik Communicatie gaan studeren. Zo is het echter niet gegaan: Communicatie trok aan mijn ene arm en kleding aan de andere. Kleding trok harder.” “Met een beetje hulp. Ik ging met het concept naar de bank, maar dat werd niks. Gelukkig geloofden mijn schoonouders wel in mijn businessplan, zij wilden me financieren. Tijdens de spannende beginperiode was er meer sprake van vallen dan van opstaan. Ik liet overal visitekaartjes achter, maar de merken geloofden niet in me. Pas toen O’Neill had toegezegd, gingen ook andere merken mee.” “Ik denk mijn persoonlijke aanpak. Zo schreef ik namen van klanten op, zodat ik hen bij een volgende bezoek bij naam kon noemen. Ik hield ook geboortedata bij en stuurde dan een verjaardagskaarten. Dat waren mensen niet gewend, maar ze konden het wel waarderen.” “Het concept. Ik was vierentwintig uur per dag open. Als jij behoefte had om te komen, opende ik mijn deuren. Je hoefde alleen maar te bellen. Het mes sneed aan twee kanten. Mensen konden rustig winkelen, ik gaf persoonlijk advies. Het leverde veel publiciteit op: iedereen was geïnteresseerd in deze ‘nieuwe manier’ van winkelen. Al snel maakten bekende Nederlanders een afspraak bij me. Maar dat niet alleen... Zo kwam een man overdag bij me winkelen met zijn vrouw en ’s avonds was hij er weer. Met zijn vriendin!” ““Nee, maar ik deed het gewoon. Ik heb vanaf het begin mijn eigen koers gevaren. Er is wel eens politie langsgeweest. Maar ja, de deur was dicht, dus bewijs maar eens dat ik open ben.” “Mijn vriendinnen verklaarden me voor gek dat ik zo vroeg kinderen wilde. Hoewel je geen kinderen ‘neemt’ maar ‘krijgt’, was het voor mij een bewuste planning. Die – gelukkig - nog is uitgekomen ook: ik wilde op 21-jarige leeftijd kinderen, er moest twee jaar tussen zitten én het liefst een jongen en een meisje. Mijn zoon is nu elf, mijn dochter negen en mijn carrière zit in de lift. Mijn vriendinnen moeten nog beginnen.” “Op mijn achtentwintigste ging ik scheiden. Zijn ouders speelden nog een grote rol in de financiering van de winkels. Er kleefden te veel herinneringen aan. Ik wilde me losmaken, iets nieuws beginnen. Op dat moment vroeg Lucille Werner of ik haar wilde stylen.” “Nee, mijn Nima A diploma heeft niets met kleding te maken en een opleiding Mode en Textiel is wél handig. Ik heb de theorie uit de praktijk moeten halen. Maar een diploma alléén is niet genoeg. Je moet óver doorzettingsvermogen beschikken, er écht in geloven en daar vervolgens vol enthousiasme voor gaan. Bovendien is talent ook niet onbelangrijk.” “Het Nationaal Songfestival. Ik moest voor 77 mensen drie setjes regelen. Daarvoor ben ik dwars door Nederland langs heel veel modezaken gereden, mijn complete huis lag stampvol kleding. Op het moment dat ik op de locatie arriveerde, stond het team van het Songfestival afwachtend over mijn schouder te kijken. ‘Waar blijft de vrachtwagen?’ Maar ik was alleen en moest meerdere keren rijden.” “Door te zeggen dat mijn baan wel iets voor jou is, omdat je dan lekker de hele dag kunt winkelen. Dan voel ik me zo goedkoop en tekortgedaan. Ze beseffen niet wat voor keihard vak dit is of hoe bang ik ben dat kleding vies wordt tijdens een foto-shoot.” “Ik kan het moeilijk uit handen geven. En wil dat ook niet. Mensen boeken míj toch? Ze betalen voor mij, dan kan ik het toch niet een ander laten doen?” “Ik ben heel druk - mijn moeder noemt me ook wel Dino uit de Flintstones - dus mijn kleding is ter compensatie wat rustiger. Niet altijd dure kleding, ik winkel overal. Ook bij Zeeman.” “Mijn auto is gestolen toen daar voor 50.000 gulden aan kleding in lag. Ik was maar tot 450 gulden verzekerd… Ik heb een avond keihard gehuild, maar daarna ben ik weer aan de slag gegaan. Ik heb netjes naar de winkels gebeld waar de kleding vandaan kwam en heb alles keurig terugbetaald. Ik ben nu net klaar met de afbetaling. Vanaf dat moment ben ik hard voor mezelf. Niet zeuren! Maar dan wil ik er ook helemaal niet meer aan denken.” “Ik bemoei me er altijd mee en daar moet ik eens mee ophouden. Ik was in New York op een feest toen een man met een pasgeboren baby in zijn armen op house-muziek ging dansen. Op zo’n moment kan ik mezelf niet tegenhouden: ‘Vind je dat normaal?’ Dat kan nog wel eens uit de hand lopen.” “Ja! Ik zag dat een klein kindje een ander kindje sloeg. De moeder ging erop af en sloeg dat kindje terug. En daar ging ik hoor: ‘Kun je wel, tegen zo’n kleintje?’ Ze draaide helemaal door. Wat heb ik een klappen gehad! Ze was ook nog twee koppen groter dan ik.” Archief Sterren Eerdere interviews met sterren. Anniko van Santen Armin van Buuren Bas Muijs Birgit Schuurman Bram Som Dewi Pechler Do (Dominique van Hulst) Edgar Wurfbain Erwin Olaf Froukje de Both Hind Laroussi Tahiri Ilse Broeders Isabelle Brinkman K-liber Lieke van Lexmond Marianne Timmer Menno Bentveld Mohammed Chaara Nicolien Sauerbreij Niels Kerstholt Polo Chan Renate Groenewold Renske Endel Richard Kemper Rob Kamphues Rossana Lima Sita Vermeulen Steve Badloe Sylvana Simons Sylvie Meis Viviënne van den Assem Winston Gerschtanowitz |